Czym jest zdrowie a czym zdrowienie?
Według Światowej Organizacji Zdrowia zdrowie to nie tylko brak choroby czy niepełnosprawności.
To stan pełnego dobrostanu – fizycznego, psychicznego, emocjonalnego, społecznego i duchowego.
Dobrostan zaś oznacza to, jak my sami postrzegamy swoje życie:
czy czujemy się względnie spokojni, bezpieczni, zadowoleni, czy mamy poczucie sensu i wpływu. Każdy doświadcza go na swój sposób.
Zdrowienie jako proces
Zdrowienie nie jest żadnym konkretnym punktem, etapem czy momentem w naszym życiu.
To proces – zmienny, często nierówny, czasem trudny. Można powiedzieć, że w procesie zdrowienia, jesteśmy nieustająco.
To droga od choroby, kryzysu lub niedoboru, w stronę większej równowagi, sprawczości i jakości życia.
W trakcie zdrowienia może odbywać się leczenie, odbudowywane są nasze zasoby, a także stopniowo przywracane są utracone funkcje – fizyczne, psychiczne, społeczne.
Zdrowie a zdrowienie
Zdrowie jest celem – czymś, do czego dążymy i co chcemy utrzymać.
Zdrowienie jest narzędziem – procesem, działaniem, drogą, którą idziemy.
Można być w trakcie zdrowienia, a jednocześnie już doświadczać elementów zdrowia, np.:
- lepszego samopoczucia
- większej ilości energii
- większej uważności na siebie
- poczucia nadziei lub sensu
Zdrowienie nie oznacza „idealnego stanu”, a zdrowie może bywać idealne.
Zdrowienie oznacza ruch w stronę życia, które jest bardziej własne, bezpieczne i możliwe do udźwignięcia.
Zdrowienie zaczyna się od nadziei
Koncepcja zdrowienia mówi, że nawet jeśli ktoś doświadcza choroby psychicznej, nadal może prowadzić dobre, satysfakcjonujące życie. Diagnoza nie jest wyrokiem ani końcem marzeń czy planów. Zdrowienie to proces, który dzieje się w czasie i może przebiegać różnie, nawet wtedy, gdy objawy nadal są obecne lub potrzebne jest leczenie.
Zdrowienie to coś znacznie więcej niż brak objawów – to odzyskiwanie nadziei, sensu i poczucia, że życie może być „moje”. Nadzieja odgrywa w tym procesie kluczową rolę i często jest pierwszym krokiem ku zmianie.
Chcesz o tym porozmawiać?