Jak wygląda pierwsza rozmowa?
Pierwsza rozmowa ma charakter poznawczy i orientacyjny. Jej celem jest stworzenie bezpiecznej przestrzeni rozmowy oraz sprawdzenie, czy taka forma wsparcia jest dla Ciebie odpowiednia, wystarczająca i zabezpieczająca Ciebie w danej chwili Twojego życia.
Początek – stworzenie bezpiecznej przestrzeni
Na początku rozmowy:
ustalamy jej ramy,
omawiamy zasady poufności i granice wsparcia,
możesz zadać pytania dotyczące formy spotkań.
Nie musisz się przygotowywać ani wiedzieć „co powiedzieć”.
Rozmowa i uważne słuchanie
W dalszej części rozmowy:
masz przestrzeń, by opowiedzieć o tym, co jest dla Ciebie ważne lub trudne,
rozmawiamy w tempie, które jest dla Ciebie możliwe i bezpieczne,
nie ma obowiązku poruszania tematów, na które nie jesteś gotowa/gotowy.
Nie analizuję, nie oceniam i nie interpretuję Twoich doświadczeń.
Psychoedukacja i porządkowanie doświadczeń
Jeśli pojawi się taka potrzeba, w trakcie rozmowy mogą pojawić się elementy psychoedukacyjne lub refleksyjne, pomagające lepiej rozumieć własne emocje, relacje i reakcje.
Nie jest to instruktaż ani wskazywanie rozwiązań.
Zakończenie rozmowy
Na zakończenie:
możesz powiedzieć, jak było Ci w trakcie,
wspólnie sprawdzamy, czy i w jakiej formie chcesz kontynuować spotkania.
Nie podejmujemy decyzji „na siłę”, nie ustalamy planów działania i nie tworzymy zobowiązań.